Op 16 juli nodigt het Russisch Huis in Brussel u uit voor een pianoconcert van een van de meest veelbelovende jonge pianisten van de nieuwe generatie – Alexei Dimitriadis, winnaar van talrijke internationale wedstrijden

Zoals inmiddels een dierbare traditie is geworden, willen we de avond waarmee het culturele seizoen in het Russisch Huis wordt afgesloten, opdragen aan de Belgische nationale feestdag.

Op deze avond wordt muziek een taal van emoties en beelden. Het programma brengt twee meesterwerken uit de Russische pianoclassiek samen: Sergej Rachmaninovs ‘Muzikale momenten’ en Modest Moessorgski’s beroemde ‘Schilderijen van een tentoonstelling’.

<b>Rachmaninoffs *Musical Moments*</b> is een oprecht dagboek van de ziel van de jonge componist. Het gevoelvolle *Andantino* klinkt vol rustige, nachtelijke lyriek, terwijl het *Andante cantabile* zich ontvouwt als een diepgaande bekentenis, vol pijn, hoop en de verbazingwekkende schoonheid van Rachmaninoffs eindeloze melodie.

In het tweede deel van het concert wordt het publiek meegenomen op een reis door de muzikale galerij van Moessorgski. De cyclus *Pictures at an Exhibition*, gecomponeerd ter nagedachtenis aan de kunstenaar Viktor Hartmann, brengt fantastische en reële beelden tot leven: de mysterieuze Gnomus, Il vecchio castello , het bruisende Limoges. Le marché, het sombere Catacombae (Sepulcrum romanum), De hut op kippenpoten (Baba Yaga) snelle vlucht en andere scènes die dankzij de kracht van muziek letterlijk tot leven komen voor onze ogen.

CONCERTPROGRAMMA

S. V. Rachmaninoff (1873–1943)

Zes muzikale momenten, op. 16
De ‘Muzikale momenten’ zijn een portret van de ziel. Deze stukken werden geschreven op het hoogtepunt van zijn jeugd (op 23-jarige leeftijd). Men voelt hier al het genie dat nog zou komen: een zee van emoties, gepassioneerde climaxen en die kenmerkende, ‘Rachmaninoffiaanse’ eindeloze melodie.
Nr. 1 Andantino
De adem van de nacht. Het ritme van een barcarolle (het schommelen van een boot) wiegt de luisteraar in slaap, maar van bovenaf daalt, als een stem, een droevige, langgerekte melodie neer. Het is een blik op de sterrenhemel, vol stille spijt om iets dat verloren is gegaan.
Nr. 3 Andante cantabile
Het hart van het programma. Het is een klaagzang en een bekentenis. De melodie, die uit het diepste van de ziel stroomt, stort zich vrij en uitgestrekt uit. Ze vertoont een opvallende gelijkenis met oude Russische gezangen. Hier sterft de hoop en wordt ze herboren.
________________________________________

M. P. Moessorgski (1839–1881)

‘Schilderijen op een tentoonstelling’
Een cyclus geboren uit rouw en liefde. Na de dood van zijn vriend, de kunstenaar Viktor Hartmann, bezocht Moessorgski een tentoonstelling van diens werken en bewerkte hij tien aquarellen voor de piano. De rode draad die ze allemaal verbindt — ‘Promenade’ — is onze wandeling door de zalen van de galerie, waarbij het ritme en de sfeer van schilderij tot schilderij veranderen.
Voel de kleur, de sfeer en de ambiance van elk schilderij.
1. De kabouter (Gnomus)
Een krom en knoestig wezentje. De muziek stottert en huppelt als een dwerg die op één been springt.
2. Het oude kasteel (Il vecchio castello)
Middeleeuws Italië bij maanlicht. De melancholische, aanhoudende melodie van een troubadour zweeft door de nacht. Het is alsof je het lied tegen de eeuwenoude stenen hoort weerklinken, terwijl beneden, aan de voet van de muren, een arme reiziger zachtjes zucht.
3. De Tuileries (Tuileries)
Een tuin in Parijs. Kinderen die ruzie maken na het spelen. Dit scherzo is klinkend, grillig en onrustig. Je hoort schril gelach, het getrippel van kleine voetjes en plotselinge driftbuien – net als bij een echt kindergewoel.
4. Bydlo (Bydlo)
Een Poolse kar op enorme houten wielen. Hij kruipt langzaam en moeizaam over een stoffige weg. In de diepte van de bas horen we het doffe gedreun van hoeven en het melancholische gejammer van een boerenlied. De kar trekt voorbij en vervaagt in de verte, waarbij hij alleen een gevoel van heimwee naar het platteland achterlaat.
5. Ballet van de onuitgebroede kuikens (Ballet des poussins dans leur coquille)
Een fantasie! Tere, nog kwetsbare kuikens zitten verstrikt in hun schalen. De muziek is piepend, breekbaar, vol ondeugende ‘pirouettes’. Dit intermezzo is een verademing vóór de onheilspellende scènes.
6. Samuel Goldenberg en Shmuyle
Een scène in Warschau. Twee joden: de ene rijk en hooghartig (een indrukwekkende, diepe bas), de andere een bedelaar en meelijwekkend (een dun, trillerig gepiep). Moessorgski zet hen op briljante wijze tegenover elkaar in een dialoog: de hooghartige toespraak van de dikke man wordt onderbroken door de angstige excuses van de arme man.
7. Limoges. Marktplein (La place du marché de Limoges)
Franse roddels! De markt gonst als een mierenhoop. Geklets, rumoer, eindeloos gepraat over het laatste nieuws. De razendsnelle noten gaan over in een gestaag getokkel, totdat alles plotseling abrupt tot stilstand komt…
8. De Catacomben (Catacombes)
Romeinse ondergrondse kamers. Doodse stilte. De akkoorden klinken als koud steen. En plotseling — een echo van ‘The Walk’, maar nu klinkt het griezelig, alsof de geest van de componist zelf tussen de schedels rondwaart.
9. Baba Yaga’s hut op kippenpoten (Baba-Yaga)
Een heks! Baba Yaga raast in haar vijzel over het bos. Het ritme is grillig, wild, demonisch. Het is een chaos van gefluit, gekrijs en gedreun. Aan het einde — een scherpe, doordringende stijging naar de donkere hemel.
10. De Bogatyr-poort (La porte de Kiev)
Triomf! Het geluid van klokken weerklinkt door de stad. De muziek wordt gekenmerkt door een majestueus koraal en de jubel van het volk. Dit is het ‘brons en steen’ van de Russische architectuur, omgevormd tot een lofzang op de onverzettelijke kracht van de geest.