Voor het tweede jaar op rij klonken familieverhalen vanaf het podium van het Russisch Huis. Kinderen en volwassenen vertellen over hun heldhaftige overgrootvaders die vochten in de Tweede Wereldoorlog en de verschrikkingen van de Grote Vaderlandse Oorlog doorstonden.
Wat begon als een kleinschalig en intiem evenement, groeide al snel uit zijn voegen. Zoveel mensen wilden optreden dat er zelfs een pauze moest worden ingelast.
Het programma was opgebouwd als een levende dialoog tussen verschillende tijden: op het podium klonken onsterfelijke regels uit de klassieke literatuur, terwijl op schermen archiefbeelden en foto’s uit familiealbums van de artiesten verschenen. Voor elk optreden vertelden de deelnemers eerst over de mensen die op de foto’s te zien waren — de helden van die jaren, leden van hun eigen families.
De avond werd geopend met een werk dat terugvoert naar het allereerste begin van de tragedie. Het lied Witte panamahoedjes van Vadim Jegorov, uitgevoerd door Daria, herinnerde aan de kinderen die in de eerste dagen van de oorlog omkwamen.
Het literaire gedeelte werd voortgezet met regels die vandaag de dag nog steeds door miljoenen mensen worden gekend. Loekjana droeg het beroemde gedicht Wacht op mij van Konstantin Simonov voor. Het thema van de verbondenheid tussen generaties kwam ook naar voren in originele werken: Maria presenteerde haar gedicht Twee broers, opgedragen aan de veteranen van haar familie, terwijl haar zoon Dima het gedicht De jongen voordroeg, eveneens geschreven door zijn moeder.
De organisatoren besteedden bijzondere aandacht aan een verhaal dat de heldhaftigheid van het Sovjetvolk met België verbindt. Jevgeni vertelde over de ontmoeting tussen de grote Tataarse dichter Moesa Dzjalil en de Belgische patriot André Timmermans. Dankzij de Belg bleef het Moabit-schrift bewaard, werd het naar zijn vaderland teruggebracht en werd de naam van de dichter gerehabiliteerd.
Het jonge lepeltjesensemble Souvenir bracht op vrolijke wijze het legendarische lied Katjoesja ten gehore. Het choreografisch ensemble Dance-Time presenteerde de danscompositie Breng de herinnering terug.
De persoonlijke verhalen van de deelnemers namen een centrale plaats in het programma in. Natalja vertelde over een andere held uit haar familie — Anatoli Petrovitsj Glagolev. De grote familie Krajev presenteerde een volledige artistieke voorstelling met de liederen Ik kan niet anders en En de rivier stroomt.
Roma droeg het minder bekende gedicht Twee vrachtwagens van Sergej Michalkov voor.
Ook klonken vanaf het podium:
Jan bracht Brief van het front van Eduard Asadov, Svetlana zong Toevallige wals, en Jekaterina voerde de ballade Kranen van Rasul Gamzatov uit onder haar eigen begeleiding.
De jonge artieste Aleksandra gaf antwoord op de vraag Waarom bewaar je die soldatenjas zo zorgvuldig? (E. Blaginina). Het meisje vervulde haar taak uitstekend.
Adrian vertelde samen met zijn moeder Tomislava over de heldendaad van de Russische soldaat Aljosja in Bulgarije.
Ilja zong onder gitaarbegeleiding het lied van Vladimir Vysotski Hij keerde niet terug van het gevecht.
Irina las een fragment voor uit het gedicht Vasili Tjorkin van Aleksandr Tvardovski, terwijl Natalja Ik ben gedood bij Rzjev voordroeg. Het slotakkoord van de avond werd verzorgd door Serezja met het gedicht Dag van de Overwinning van Zinaida Aleksandrova.
Bij de afsluiting van de lezingen bedankten de presentatoren alle aanwezigen voor hun deelname. Deze avond bewees opnieuw dat zolang de gedichten en liederen van die jaren blijven klinken, en zolang familieverhalen van generatie op generatie worden doorgegeven, de heldendaad van de voorouders onsterfelijk blijft.
