Beste vrienden,
Eind april hadden we opnieuw een bijzondere gast in onze Kinderclub — Julianna Pakhomova. Iedereen die ooit een workshop van haar heeft meegemaakt weet: het wordt leuk, verrassend en heel creatief. En ook deze keer stelde ze niet teleur.
Toen we bespraken welk thema we zouden kiezen voor de workshop, vroeg Julianna:
— Denken jullie dat kinderen het leuk vinden om een boeket te maken?
— Ik denk het wel. Maar van welke bloemen?
— Van pistacheschillen. Aan de slag met het kraken!
Klinkt mysterieus, nietwaar?
Buiten viel een zachte lenteregen, maar binnen in de Kinderclub werd het steeds warmer — niet van de verwarming, maar van het vrolijke geroezemoes en de zin om iets moois te maken. De jonge kunstenaars kwamen met fonkelende ogen, en zelfs het grauwe weer kon hen niet tegenhouden.
Op de tafels lagen lijmstiften, verf, takjes, gekleurd papier… en… bakjes met lege pistacheschillen.
— Wat is dit? Iemand heeft de pistaches opgegeten en ons alleen het afval gelaten? — zei Artem verbaasd.
— Dat is geen afval, dat zijn de bloemblaadjes van toekomstige bloemen, — zei Julianna met een geheimzinnige glimlach.
— En als ik er eentje opeet — groeit er dan een bloem in mijn buik? — giechelde Masha terwijl ze een schilletje bekeek.
— Alleen als je ‘m water geeft met sap en de zon in je buik laat schijnen, — knipoogde Julianna.
En toen begon het echte werk!
De kinderen begonnen enthousiast met het maken van bloemblaadjes uit de schilletjes en plakten ze op hun basis.
— Mijn bloem wordt net zoals die van mama op de vensterbank! — zei Dima zelfverzekerd terwijl hij voorzichtig de “blaadjes” bevestigde.
De jongste deelnemer zat eerst naast haar moeder om mee te helpen, en daarna ging ze rond om te zien of iemand anders hulp nodig had.
Sommigen experimenteerden met vormen, anderen met kleuren, en weer anderen maakten gewoon “iets” — in de hoop dat daar vanzelf iets moois uit zou groeien. Het ging niet om het resultaat, maar om het proces. De vreugde van het creatief bezig zijn vulde de ruimte!
Julianna hielp liefdevol iedereen: waar je het beste kon plakken, waar je een extra likje verf kon gebruiken, en waar je gewoon op je fantasie moest vertrouwen.
Uiteindelijk had elk kind zijn eigen unieke boeket — gemaakt van pistacheschillen, geduld, verbeelding en een vleugje lentemagie.
En opnieuw realiseerden we ons: alles kan van pas komen. Zelfs een pistacheschil. Zeker als er een kind in de buurt is die er een bloem in kan zien.
Tot ziens in de Kinderclub!
