Beste lezers en bewonderaars, leden van de Literaire Salon en abonnees van het Russisch Huis.
Op 24 januari vond binnen de muren van het Russisch Huis de eerste avond bij kaarslicht plaats — een intiem evenement, zoals wij dachten — gewijd aan het werk van de opmerkelijke Russische dichter, schrijver en vertaler Michail Joerjevitsj Lermontov.

Wij hadden de werken van deze grote meester van het woord al besproken tijdens een van de bijeenkomsten van de Literaire Salon.
En in de herfst van dit jaar organiseerden wij literaire lezingen gewijd aan het werk van Sergej Jesenin. Juist toen ontstond het idee om een gezinsgericht evenement rond de werken van Lermontov te organiseren.
Wij hadden niet verwacht dat er zo veel liefhebbers van Lermontov zouden samenkomen.

De organisator en presentator van de avond was Maria. Toen zij hoorde hoeveel mensen zich hadden aangemeld, “schrok” zij: “Hoe ga ik dit redden?” Maar het was niet alleen het aantal toeschouwers dat haar verbaasde — er waren zó veel mensen die wilden optreden dat wij tegen het einde sommigen moesten afwijzen, anders zouden we pas na middernacht zijn geëindigd. Er waren meer dan 20 deelnemers en meer dan 50 gasten. Dat is indrukwekkend, vindt u niet? Mensen kwamen niet voor grote namen, maar voor de poëzie zelf.

Dit schreef Maria na afloop van het evenement:
“De literaire avond gewijd aan Michail Joerjevitsj Lermontov werd niet alleen een cultureel evenement, maar een echte ontmoeting van generaties rond poëzie. Die avond klonken Lermontovs gedichten uit de mond van kinderen, tieners en volwassenen, en juist daarin lag de bijzondere kracht en levendigheid van wat er gebeurde.

Een speciale sfeer werd gecreëerd door kaarslicht en het geluid van de viool — het favoriete instrument van de dichter. Het zachte licht vulde de zaal met warmte en stilte en stemde af op aandachtig en oprecht luisteren.

De avond werd geopend door de vierjarige Oeljana. Zij droeg het gedicht “Lente” voor, en haar ontroerende, zuivere kinderstem werd een symbool van hoe vroeg de kennismaking met poëzie begint en hoe vanzelfsprekend zij deel wordt van het leven.

In het programma klonken werken uit verschillende perioden van Lermontovs творчество: “Lente”, “Engel”, “Vergeet-me-niet”, “Op een schilderij van Rembrandt”, “Verlangen”, “Ster”, “Belijdenis”, “Was ik maar in nederige onwetendheid”, “Het Zeil”, “Twee Reuzen”, “Het Luchtschip”, “Borodino”, “Gebed”, “Op de dood van de dichter”, “Kozakkenwiegje”, “De bergtoppen slapen in de duisternis van de nacht”, “Mtsyri”, “Koningin Tamara”, “In het wilde noorden”, “Drie Palmen”, “De Rots”, “Ik ga alleen de weg op…”

Deze brede poëtische keuze liet Lermontov in al zijn diepte zien — van lichte lyriek tot filosofische en maatschappelijke hoogten.

Halverwege de avond was er een pauze. In die tijd konden de gasten genieten van de tentoonstellingen van het Russisch Huis, de exposities beter bekijken en in een warme, bijna huiselijke sfeer thee drinken uit een samovar. Dit rustmoment werd een natuurlijk vervolg van de avond en versterkte het gevoel van gezelligheid, traditie en levend contact.

Bijzonder wil ik de kinderen noemen — Oeljana, Liza, Sergej, Dmitri, Klara, Valeria, Alexandra, Lada en Stefanie. Hun optredens vulden de avond met oprechtheid, zuiverheid en levendig gevoel. De gedichten klonken in hun uitvoering bijzonder helder en ontroerend.

Ook de deelname van de oudere jongeren — Liza, Abdulla, Mathieu en Jan — was van groot belang. Het is verheugend te zien dat jonge mensen kiezen voor complexe en diepgaande poëzie, zorgvuldig met het woord omgaan en serieus en emotioneel over Lermontov spreken. Dat getuigt van de levende interesse van de jonge generatie in de klassieken en hun blijvende relevantie.

De volwassen deelnemers vulden het programma harmonieus aan en creëerden een gevoel van een gezamenlijke ruimte waarin elk optreden belangrijk was. Het was voelbaar dat iedereen een stukje van zichzelf in zijn of haar voordracht had gelegd — en juist daarom werd de avond zo samenhangend en warm.

Ondanks het grote aantal optredens verliep de avond in één adem. Het werd een echte dialoog tussen generaties en een levend bewijs dat de poëzie van Lermontov mensen van alle leeftijden verenigt en modern, oprecht en diep blijft klinken.”

Het Russisch Huis organiseert steeds vaker evenementen met uw deelname, beste gasten. Momenteel worden aanmeldingen verzameld voor een concert ter gelegenheid van 8 maart. Op het podium zullen dichters en muzikanten optreden die hier, in België, wonen en creëren.

De volgende literaire lezingen zullen gewijd zijn aan Veronika Tushnova. Wilt u deelnemen? Begin dan nu alvast met de voorbereidingen. De datum wordt later bekendgemaakt.