“Nou,” zei Manya, “dat is klassiek. De vrouw verzorgt, de man groeit. Dan groeit hij op en ruilt de oude vrouw in voor een nieuwe.” “Fataal Geschenk” van T. Oestinova
Beste vrienden, onze laatste literaire salon was gewijd aan de werken van Tatiana Oestinova. Meer specifiek onderzochten we elementen van psychotherapie in haar romans.
Zoals bekend is Tatiana Oestinova niet alleen een detective-schrijver, maar ook een televisiepresentatrice. Velen hebben haar programma’s gezien en merkten op dat ze deskundig met interviews omgaat: ze stelt vragen goed, vermijdt ongemakkelijke situaties en probeert haar gasten niet te beschamen.
“Alleen iemand die volledig toegewijd is aan zijn werk en zich bewust is van het belang ervan, of een mislukkeling die probeert zijn denkbeeldige belang aan anderen te bewijzen, zou in afval graven,” zei ze. “De Mythe van de Ideale Man” van T. Oestinova
De meeste deelnemers aan de salon geven de voorkeur aan klassieke serieuze literatuur. De romans van Oestinova behoren echter tot het lichte detectieve genre: lezen, ontspannen en vergeten.
Het is inderdaad licht, want ondanks het detective-element en de resulterende gebeurtenissen, lezen de boeken van T. Oestinova gemakkelijk, met meeslepende plots die niet zwaar drukken door “gepleegde misdaden,” zoals bijvoorbeeld de romans van Agatha Christie dat wel doen.
Het leven lijkt op een boek met ongesneden pagina’s, dacht Mitrofanova, terwijl ze van de zesde naar de vierde verdieping rende. Een deel is gelezen, doorstaan, en sommige plekken zelfs uit het hoofd geleerd, maar wat er komt is een mysterie. De pagina’s zijn niet gesneden! En je kunt ze niet van tevoren doorsnijden – dat is de afspraak, dat is hoe dit boek in elkaar zit! “Ongesneden Pagina’s” van T. Oestinova
Zo gebeurde dat elke deelnemer zijn “eigen” boek had gelezen. Dit maakte het delen van meningen en plots des te interessanter.
“Ik vond niet echt een sterke detective-component. In mijn ogen is het detective-aspect bijna bijzaak. Oestinova’s focus lag vooral op de interpersoonlijke relaties; ze geeft elk personage een kans op persoonlijk geluk,” zei een lezeres die twee werken van de auteur las: *”Een Engel kwam”* en *”Persoonlijke Engel.”*
“Ik mis klassieke beschrijvingen. De taal is erg simpel,” zei een andere lezeres. Ze las *”Shakespeare is mijn vriend, maar de waarheid is dierbaarder.”* Ze voegde er direct aan toe: “Simpel, maar niet primitief.”
Dus, leer het nu toch eens!… Ooit moet je beginnen! Anders gaat het leven voorbij en zul je nooit weten hoe geweldig het is om mooi te dragen. “Bestemming volgens het Boek der Veranderingen” van T. Oestinova
“Ik ben het niet helemaal eens over het gebrek aan beschrijvingen,” mengde een derde lezeres zich in de discussie. Ze las *”Verwacht het Onverwachte.”* “Eerlijk gezegd wilde ik het boek na de eerste paar pagina’s dichtdoen; de personages werden zo negatief beschreven. Ik zag levendig een mollig meisje voor me in een bloemenjurk tot op de grond, een onhandige oude dame met een handtas uit de vroege twintigste eeuw, en een kale man in trainingsbroek, een afschuwelijk T-shirt met slogans en gezichten. Brrr. Maar dit was niet de visie van de auteur. De auteur bekeek al deze passagiers op het cruiseschip door de ogen van een van de personages – door de ogen van Ksenia.”
Op de vraag of dergelijke literatuur nodig is, waren allen het unaniem eens: “Ja, dat is het. Het leidt prachtig af van het dagelijks leven en zorgen.”
Kort samengevat kunnen we zeggen dat Oestinova haar rol als psychotherapeut uitstekend vervulde.
De volgende literaire salon zal gewijd zijn aan serieuze proza: het werk van de unieke Kirgizische schrijver en voormalig diplomaat, Tsjingiz Aitmatov. Lees zijn werken en doe mee. Houd de aankondigingen in de gaten.
