Op 8 juni vond een solo-concert plaats van de jonge getalenteerde pianiste Alexandra Long in de concertzaal van het Russische Huis.
![игра](https://rushouse.be/wp-content/uploads/2024/07/igra.jpg)
Het meisje is sinds haar jeugd verliefd op muziek. Als baby speelde ze graag met belletjes. Er waren er zeven, en elk had een ander geluid. Toen ze acht maanden oud was, kon ze feilloos herkennen welke bel rinkelde. Op vierjarige leeftijd begon Sasha te experimenteren met piano, en haar moeder had geen andere keuze dan een leraar voor haar uit te nodigen.
![стихи](https://rushouse.be/wp-content/uploads/2024/07/stihi.jpg)
Naast muziek hield Alexandra van jongs af aan van poëzie en kon ze gedichten van verschillende en ogenschijnlijk niet “kinderachtige” dichters uit haar hoofd reciteren. Alexandra houdt ook van Russische volksliederen en zingt ze graag, waarbij ze er veel uit haar hoofd kent.
Ja, ja, Sasha speelde niet alleen piano, maar droeg ook haar favoriete gedichten voor. Elk van haar optredens heette een “muzikaal-poëtische compositie”. De nummers werden aangekondigd door Yann Feitz en Ksenia Popova, die ook uitstekend werk leverden.
![ведущие](https://rushouse.be/wp-content/uploads/2024/07/vedushhie.jpg)
Maar laten we teruggaan naar het concert. De zaal was gevuld met de magie van muziek. De jonge pianiste Alexandra betoverde de harten van het publiek met haar verbluffende optreden. Haar virtuoze pianospel was een waar feest voor alle aanwezigen. Elke akkoord, elke maat was gevuld met diepe emotie en subtiele vaardigheid die niet elke volwassen muzikant beheerst. Haar vingers vlogen over de toetsen en creëerden melodieën die je adem benamen en je onderdompelden in een wereld van klanken. De zaal werd stil, ondergedompeld in zachte klanken, om vervolgens in applaus uit te barsten na de virtuoze passages.
![марина](https://rushouse.be/wp-content/uploads/2024/07/marina.jpg)
Haar leraar, Marina Rebezova, zat op de laatste rij en… het leek alsof ze met Sasha meespeelde: de vingers van de leraar bewogen over denkbeeldige toetsen.
De melodieën werden afgewisseld met poëtische regels van Russische dichters. Op de achtergrond konden Franstalige toeschouwers deze regels lezen in een vertaling gemaakt door Sasha’s vader. Hij gaf eerlijk toe dat het alleen zijn bewerking was van de vertaling gemaakt door AI.
Dit concert was een ware openbaring en een herinnering aan hoe krachtig en expressief kunst kan zijn.
Luister naar wat Sasha zelf te zeggen heeft: